Władanie granatem ręcznym

     Celem wyszkolenia strzelca we władaniu granatem ręcznym jest nauczenie dalekiego i celnego rzutu granatem z różnych postaw oraz umiejętności i pewności siebie w obchodzeniu się z granatem ostrym.

    Granat chwyta się zapalnikiem do góry w prawą rękę pełną dłonią, cztery palce od zewnątrz, kciuk od wewnątrz. Środek dłoni ciśnie na ogon dźwigni. Granat należy trzymać mocno, lecz bez wysiłku.

    Aby odbezpieczyć granat należy unieść go przed siebie trzymając go w prawej ręce (kółko przetyczki ma być zwrócone w stronę piersi). Włożyć palec wskazujący w kółko przetyczki. Obrócić kółko w stronę prawego ramienia, a wówczas haczyk przetyczki się odepchnie. Lekkim pociągnięciem wyciągnąć przetyczkę z przewodu.



    Granaty rzuca rzuca się z we wszelkich postawach, stojącej z miejsca i z podskoku, klęczącej i leżącej. W artykule omówione będą postawy stojąca i leżąca.

    Postawę do rzutu należy dostosowywać do właściwości stanowiska, jego kształtu, głębokości i wielkości.

Postawa do rzutu stojąc

   Strzelec staje frontem do celu (zdj. 1), następnie wykonuje zwrot w prawo, jednocześnie odstawia nogę prawą do tyłu, mniej więcej na długość dwóch stóp i nieco w prawo (zdj. 2).
Ciężar ciała rozkłada równomiernie na obie nogi , ręce opuszcza swobodnie wzdłuż ciała, wzrok zwraca na cel w kierunku lewego ramienia.

                                                      

Rzut stojąc

    Po przybraniu postawy, opisanej powyżej, strzelec odbezpiecza granat. Przenosi ciężar ciała  na prawą nogę uginając ją, a prostując lewą nogę podnosząc z lekka piętę.
Całym ciałem bierze jak największy zamach ku tyłowi naprężając jednocześnie wszystkie mięśnie. Dla lepszego zamachu ugina lewą rękę swobodnie przed piersiami (zdj. 3). Nastepnie rzuca granat wzmacniając rzut ruchem całego ciała ku przodowi (zdj. 4 i 5).

                                  

Postawa do rzutu leżąc

    Strzelec leżąc brzuchem na ziemi unosi lekko ciało, opierając się na przedramionach i palcach stóp (zdj. 6), podciąga lewą nogę zgiętą do przodu w prawo, tak aby udo leżało prostopadle do osi ciała (zdj. 7), i następnie prekręca się na lewy bok, aby zwolnić  prawą rękę (zdj. 8).

                                   

Rzut leżąc

    Po przybraniu postawy, opisanej powyżej, strzelec odbezpiecza granat, następnie odpychając się od ziemi bierze tułowiem wraz z ugiętą przed piersiami prawą ręką (zdj. 8) jak największy zamach w tył, uginając przy tym z lekka prawą nogę (zdj. 9). Następnie rzuca granat i pada w przód (zdj. 10 i 11).

                                   

    Jeżeli uniesienie tułowia dla wzięcia zamachu jest z jakichkolwiek powodów niemożliwe, należy rzut wykonać jedynie samym zamachem ręki, leżąc na brzuchu, boku lub na plecach.
                                                    

Źródło: "Regulamin artylerii. Wyszkolenie piesze i strzeleckie" wydanie 1938

Przemysław Michalski