Pistolet VIS wz. 35

Historia
 

    Projektowanie pistoletu przez inż. Wilniewczyca i inż. Skrzypińskiego zostało ukończone pod koniec 1930 r. W lutym 1931r. prototyp był już gotowy i przeprowadzono pierwsze próby. Pistolet uzyskał patent polski nr 15 567 i otrzymał nazwę WiS (od pierwszych liter nazwisk konstruktorów- J. Wilniewczyc i J. Skrzypinski), później literę W zamieniono na V, tworząc łaciński wyraz Vis - siła. Prototyp był dalej udoskonalany. W kwietniu 1931 roku w IBMU przeprowadzono pokaz dla rządowych i wojskowych oficjeli. Ze wszystkich prób pistolet wyszedł zwycięsko, wykazując dużą niezawodność oraz bardzo dobrą celność. Pod koniec lutego 1932 roku MSWojsk. wprowadziło do uzbrojenia pistolet i zamówiło partię 100 sztuk. Postanowiono również przenieść produkcję pistoletu do Fabryki Broni w Radomiu. Dalsze udoskonalanie pistoletu przeciągnęło się do roku 1936. We wrześniu tego roku ruszyła w końcu produkcja seryjna. W czerwcu 1938 r. pistolety Vis były już w jednostkach pancernych, kawalerii i lotnictwie, w następnej kolejności broń tę miała otrzymać piechota, łączność i artyleria. Docelowe zapotrzebowanie wojska wynosiło około 90.000 szt. Do wybuchu wojny wyprodukowano ok. 45.000 pistoletów. W wojsku Polskim pistolet noszono w skórzanym futerale, który miał dwie kieszenie na dodatkowe magazynki oraz mosiężny wycior.

               Pistolet VIS wz. 35                     Pistolet VIS wz. 35

Przeznaczenie
 

    Instrukcja strzelecka pistoletu VIS podkreśla, że jest to pistolet "przeznaczony do zwalczania celów z bliska, zazwyczaj nagle się pokazujących, wartość ognia pistoletu zatem zależy od celności każdego strzału". Pistolet VIS był skuteczny, pewny i bardzo bezpieczny.

Działanie pistoletu
 

    Vis był pistoletem samopowtarzalnym i jego działanie było oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy. Do przeładowania pistoletu wykorzystywana jest energia odrzutu zamka. Pistolet wyposażono w zespół dwóch rygli pierścieniowych, umieszczonych w tylniej części lufy i opór ryglowych usytuowanych w zamku. Ryglowanie i odryglowanie odbywa się w wyniku wahadłowego ruchu lufy w płaszczyźnie pionowej względem zamka, przemieszczającego się w prowadnicach zamka. Posiadał trzy zabezpieczenia: samoczynny bezpiecznik, bez którego wciśnięcia nie było możliwe naciśnięcie spustu; zabezpieczenie przez ustawienie odciągniętego kurka na zębie bezpieczeństwa oraz bezpiecznik skrzydełkowy.

    Vis był częściowo wzorowany na pistolecie Colt wz.1911 (mechanizm spustowy, zespół ryglowy, zaczep zamkowy, bezpiecznik chwytowy). Oprócz tego zastosowano w Visie szereg oryginalnych rozwiązań: mechanizm ryglowy, mechanizm powrotny, zwalniacz kurkowy, łożysko do prowadzenia przedniej części lufy. Dzięki rozwiązaniom konstrukcyjnym oraz wysokiej jakości wykonania pistolet odznaczał się bardzo dobrą celnością i dużą niezawodnością.


Pistolet VIS wz. 35

Budowa
   

Pistolet składa się z następujących części głównych:

- szkieletu
- lufy
- suwadła z zamkiem
- mechanizmu powrotnego
- mechanizmu spustowego
- mechanizmu uderzeniowego
- zatrzasku zamkowego
- magazynka

Pistolet VIS wz. 35


Dane techniczne

Kaliber 9 mm

Wymiary:

Długość broni 200 mm

Długość lufy 120 mm

Wysokość broni 140 mm

Masa:

Masa broni 1,12 kg (1,4 kg - Podręcznik dowódcy plutonu)

Masa magazynka z 8 nb 170 g

Masa naboju 12 g

Prędkość początkowa pocisku 345 m/sek.

Szybkostrzelność:

Szybkostrzelność praktyczna 10 strz./min


Ilość bruzd - 6

Skuteczność ognia:

Na 15 m - 12 cm drewna sosnowego suchego

Na 50 m - 10 cm drewna sosnowego suchego

Źródła: A. Konstankiewicz "Broń strzelecka..." Lublin 2003
Z. Gwóźdź, A. Zarzycki "Polskie konstrukcje broni strzeleckiej" SIGMA NOT 1993
"Podręcznik dowódcy plutonu" wydanie 1938
Użyto rysunków i zdjęć autorstwa pana Adama Jońcy

Pitt