Uzupełnianie amunicji

Rozmieszczenia amunicji:
-na strzelcach i przy sprzęcie
- w taborze bojowym (biedki plutonów, wozy amunicyjne kompanii i batalionów)

Ciężar amunicji:

a) do karabina:
- nabój - 25 g (dokładnie 23,9 g)
- 5 naboi z łódką - 130,5 g (zdj. 1)
- paczka naboi - 396 g (zdj. 2)
- skrzynka naboi - 48 - 50 kg (zdj. 3 i 4)
b) do ręcznego karabina maszynowego:
- magazynek z amunicją - 720 g (zdj. 5)
- torba z napełnionymi magazynkami - 4,2 kg
c) do granatnika
- pociski 760 g
- torba z 6 pociskami  - 5 kg

    Uzupełnianie amunicji    Uzupełnianie amunicji    Uzupełnianie amunicji    Uzupełnianie amunicji

Uzupełnianie amunicji

Uzupełniania amunicji:

- przed walką - drużyna zwięksa ilość posiadanej na strzelcach amunicji do wyposażenia bojowego, które reguluje dowódca kompani lub plutonu
- w czasie walki - uzupełnianie amunicji odbywa się w następujący sposób:
* w natarciu - jak długo teren i ogień pozwalają, biedka plutonu posuwa się za oddziałami, gdy to jest niemożliwe - dowódca kompani uruchamia punkt amunicyjny
* w obronie - kompania uruchamia punkt amunicyjny, a ponadto na stanowiskach plutonu urządza się często skład amunicji.
- do przenoszenia amunicji z biedki, lub punktu amunicyjnego do drużyny używa się:
* amunicyjnych - donoszących amunicję do ręcznego karabina maszynowego (granatnika)
* nosicieli - wyznaczonych przez dowódcę drużyny lub jego zastępcę do przenoszenia amunicji karabinowej i granatów
- samowolne oddalanie się strzelców po amunicję jest niedopuszczalne,
- od poległych i zniszczonego sprzętu zabiera się wszystką amunicję. Rannym pozostawia się tylko 5 naboi i broń, resztę zatrzymuje się w drużynie.
Schemat uzupełniania amunicji
Obowiązki drużynowego:

Druzynowy obowiązany jest stale orientować się w ilości amunicji posiadanej przez
jego oddział i regulować jej zużycie:

- zużycie połowy posiadanej amunicji należy natychmiast zameldować dowódcy plutonu,
- jedna czwarta całości amunicji drużyny stanowi zapas, którego nie wolno zużyć bez rozkazu dowódcy plutonu.


Na cele dalekie lub drugorzędne należy przeznaczać jak najmniej naboi zachowując
je przede wszystkim na walkę bliską, gdy zaopatrywanie  się trudne, a nawet niemożliwe, a zużycie największe.

Źródło: "Podręcznik dowódcy plutonu" wydanie 1938
Zdjęcie skrzynki amunicyjnej dzięki pomocy kolegów rekonstruktorów z Gdyni.
Do zdjęć użyto monolitycznych atrap amunicji.

Przemysław Michalski