Chwyty bronią

Postawa zasadnicza z bronią

   W postawie zasadniczej z bronią u nogi (zdj. 1) strzelec trzyma karabin oparty o ziemię pionowo przy prawej nodze, językiem spustowym wprzód. Koniec trzewika kolby na linji szpica buta (zdj. 2). Prawa ręka o tyle wyciągnięta, że łokcie obu rąk znajdują się na równej wysokości, obejmuje karabin; kciuk od strony lufy, reszta palców zwarta na łożu (pasie) (zdj. 3). Karabin lekko przyciśnięty do biodra. Lewa ręka i reszta ciała, jak w postawie zasadniczej bez broni.

Uwagi ogólne

   Chwyty na komendę wykownywa się tylko rękami, reszta ciała pozostaje w postawie zasadniczej. Pojedyńcze ruchy składowe każdego chwytu, wykonane krótko i stanowczo powinny się łączyć płynnie w jedną całość. Uderzanie dłonią po karabinie i kolbą o ziemię dla zaznaczania chwytów jest zakazane!

Na ramię broń

   Komenda „Na ramię - broń”.

   Prawa ręka unosi karabin i wprowadza go w położenie pionowe przed środek ciała, językiem spustowym w lewo, tylny bączek na wysokości wszycia kołnierza (zdj. 4), lewa ręka chwyta karabin tuż pod prawą, łokcie zbliżone do ciała (zdj. 5). Prawa ręka chwyta komorę zamkową nieco powyżej rączki zamkowej, kciuk wyprostowany wzdłuż łoża (zdj. 6 i 7). Skoro prawa ręka, obracając karabin językiem spustowymi ku ciału, podniesie karabin tak wysoko jak to potrzebne, aby wsunąć karabin na lewe ramię, lewa ręka chwyta kolbę w ten sposób, żeby koniec trzewika kolby leżał miedzy kciukiem a palcem wskazującym, oraz aby dłoń i końce palców przylegały do płaskiej części kolby (zdj. 8). Karabin leży na ramieniu równolegle do rzędu guzików; gałka rączki zamkowej znajduje się mniej więcej na dłoń poniżej wszycia kołnierza, a kolba dotyka lekko lewej ładownicy. Lewe przedramię oparte swobodnie o ładownicę, prawa ręka wraca do położenia jak w postawie zasadniczej bez broni (zdj. 9).

Do nogi broń

   Komenda „Do nogi - broń”.

   Lewa ręka obracając kolbę nieco w prawo ściąga ją ku lewemu udu na całą długość wyciągniętej lewej ręki (zdj. 10), prawa ręka zgięta w przegubie chwyta karabin na wysokości ramion odchylając łokieć lekko w dół (zdj. 11). Prawa ręka przenosi półkolem karabin w położeniu pionowem do prawego boku (zdj. 12), poczem obracając go nieco nazewnątrz (zdj. 13), przesuwa w ręku, o ile tego wymaga wzrost strzelca, lewa ręka wraca szybko do położenia w postawie zasadniczej. Prawa przystawia karabin kolbą do prawej stopy w położenie jak w Postawie zasadniczej.

Prezentuj broń

   Komenda „Prezentuj - broń”.

   Lewa ręka skręca karabin w prawo i ściąga go przed lewą połowę ciała, jednocześnie prawa ręka chwyta karabin za szyjkę kolby (zdj. 14), kciuk od strony ciała (zdj. 15). Lewa ręka chwyta karabin za łoże tak, aby koniec kciuka, wyciągniętego równolegle do krawędzi bocznej celownika, znajdował się na równej wysokości z górną jego krawędzią (zdj. 16) i razem z prawą ręką skręca karabin językiem spustowym wprzód, jednoczenie obiema rękami ściągą się karabin tak nisko, aby tylny bączek znalazł się na wysokości wszycia kołnierza, a karabin lekko dotykał przedniej prawej krawędzi lewej ładownicy (zdj. 17); kciuk prawej ręki, trzymającej szyjkę kolby, znajduje się pod skrzydełkiem bezpiecznika, a pozostałe palce zwarte i wyprostowane tuż pod kabłąkiem (zdj. 18); lewe ramię zgięte prawie pod kątem prostym. Karabin trzyma się pionowo przed lewą połową ciała tak, aby strzelec mógł patrzeć nawprost lewem okiem z prawej strony karabina (zdj. 19).

Powrót do postawy po prezentowaniu

   Komenda „Na ramię - broń”.

   Lewa ręka skręca karabin językiem spustowym w lewo (zdj. 20), a jednocześnie prawa chwyta komorę zamkową nieco powyżej gałki rączki zamkowej tak, że kciuk leży wyprostowany wzdłuż łoża (zdj. 21); skręcając karabin językiem spustowym ku ciału podnosi go prawa ręka tak wysoko, ile trzeba, aby wsunąć na lewe ramię (zdj. 22). Dalsze czynności jak w Na ramię broń.

Na pas broń

   Komenda „Na pas - broń”.

   Strzelec unosi prawą ręką karabin w położeniu pionowym na około 30 cm przed siebie (zdj. 24), chwyta karabin lewą ręką pod prawą (zdj. 25), prawą ujmuje za pas (zdj. 26) i zawiesza karabin na prawym ramieniu, po czym przesuwa zaciśniętą prawą dłoń wzdłuż pasa w dół na wysokość pasa głównego (zdj. 27).

Powrót do postawy do nogi broń

   Komenda „Do nogi - broń”.

   Strzelec wysuwa kolbę karabina nieco wprzód, a jednocześnie chwyta karabin lewą ręką powyżej kabłąka (zdj. 28). Gdy lewa ręka ujęła karabin, wysuwa strzelec prawe ramię z poza karabina ku ciału (zdj. 29) i krótkim ruchem wyrzuca karabin wylotem lufy wprzód, chwytając go w czasie tego ruchu prawa dłonią z góry za nakładkę powyżej celownika (zdj. 30). Wreszcie stawia prawą ręka karabin przy prawej nodze, a lewa ręka wraca do poprzedniego położenia (zdj. 31).

Przewieszanie karabina

Uwaga: Przewieszenie broni przez plecy stosuje się tylko, gdy strzelec jest bez tornistra.

   Komenda „Przez plecy - broń”.

   Przy pasie zdłużonym strzelec przewiesza karabin przez plecy tak, aby wy1ot lufy był skierowany na lewo wskos wgórę, kolba pod łokciem prawej ręki (zdj. 32). Poza tem na polecenie dowódcy można nosić karabin na prawem ramieniu (zdj. 34), lub na szyi (zdj. 33), zawsze wylotem lufy do góry.

Źródła: „Regulamin piechoty” cześć II wydanie 1934
„Regulamin artylerii. Wyszkolenie piesze i strzeleckie” wydanie 1938

Przemysław Michalski
Zdjęcia: Piotr Czerepak